POEMAS ETERNOS

Página 1 de 9. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Siguiente

Ver el tema anterior Ver el tema siguiente Ir abajo

POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Miér Mar 17, 2010 8:22 am

Como no tengo mucho tiempo, inicio este hilo de Poesía.

Porque los poetas a veces rozan el infinito.

EL VIAJE DEFINITIVO

Y yo me iré. Y se quedarán los pájaros cantando;
y se quedará mi huerto con su verde árbol,
y con su pozo blanco.

Todas las tardes el cielo será azul y plácido;
y tocarán, como esta tarde están tocando,
las campanas del campanario.

Se morirán aquellos que me amaron;
y el pueblo se hará nuevo cada año;
y en el rincon de aquel mi huerto florido y encalado,
mi espiritu errará, nostalgico.

Y yo me iré; y estaré solo, sin hogar, sin árbol
verde, sin pozo blanco,
sin cielo azul y plácido...
Y se quedarán los pájaros cantando.

Juan Ramón Jimenez

Abrazos.

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Miér Mar 17, 2010 9:06 am

SAN NICOLÁS

Hoy no estoy bien contigo
porque me ciega el sol
y no respiro el perfume
nazarí de estos bosques.

Porque me molesta
el repiqueteo de las castañuelas
y el devenir de los recuerdos.

Hoy no estoy feliz contigo
porque me falta una negra melena
o unos ojos marrones,
o una caricia en el pelo
o un beso en la sombra.

Hoy es de nuevo primavera
y quisiera cantar
que la primavera es gris
y pálida y solitaria.

Pero no puedo.

Mal que me pese,
la primavera es tan luminosa
y colorida como siempre,
tan hermosa, cálida
y rojiza como cada año.

Soy yo, el que ha cambiado,
pero la primavera de mi alrededor
sigue siendo tan sugerente
y maravillosa como antaño.

Por eso hoy no estoy bien contigo.

Maldita primavera.

Maldita y hermosa primavera.

Del libro “Con el Recuerdo a Cuestas”

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Miér Mar 17, 2010 9:16 am

preciosa, qop.

La que sigue es algo especial. Dedicada exclusivamente a Charlie, de su pariente catalán.

La pego en catalán primero y luego la traducción que hago en un traductor automático por falta de tiempo y que prometo revisar cuando tenga un rato por si hay que retocar:

Aquella Santa Nit
De nou voldria viure la infantesa.
Voldria ésser petit, com el meu nét,
per viure aquell Nadal que era promesa
d'un món honrat, humà, d'ànima encesa;
aquella santa fe sense secret.

Voldria retornar al món dels avis,
amb aquell viure seu, d'oració.
Viure de savis, on sens fer-se els savis,
sabien perdonar tots els agravis
amb un amor, que era Amor de debò.

Reviure el temps on tots feiem Pessebre
i en molsa enfarinada hi veiem neu.
Quan tots cantàvem junts, sense la febre
que en lloc d'encendre els cors els torna gebre,
glaçant l'espai entre els homes i Déu.

Tornar als anys d'aquella vida vella;
lluny de la d'ara que ens ha fet tant mal
i no pel tomb modern, Perquè clivella
les ànimes i no veuen l'Estrella
que ens parla del Misteri de Nadal.

Voldria ésser pastor. I per parella,
portar a coll-i-be la blanca ovella
que el Déu Infant espera al vell Portal.

I polsant l'infinit,
com vol d'ocella,
sobre el concert d'aquella Santa Nit!

Narcís


Aquella Santa Noche
De nuevo querría vivir la niñez.
Querría ser pequeño, como mi nieto,
para vivir aquella Navidad que era promesa
de un mundo honrado, humano, de alma encendida;
aquella santa fe sin secreto.

Querría regresar al mundo de los abuelos,
con aquel vivir suyo, de oración.
Vivir de sabios, dónde sin hacerse los sabios,
sabían perdonar todos los agravios con un amor,
que era Amor de verdad.

Revivir el tiempo donde todos hacíamos Pesebre
y en musgo enharinado vemiamos nieve.
Cuando todos cantábamos juntos,
sin la fiebre que en vez de encender los corazones los vuelve escarcha
helando el espacio entre los hombres y Dios.

Volver a los años de aquella vida vieja;
lejos de la de ahora que nos ha hecho tanto mal
y no por el rumbo moderno, Porque raja
las almas y no ven la Estrella
que nos habla del Misterio de la Navidad.

Querría ser pastor. Y por pareja,
traer a cuestas-y bien la blanca oveja
que el Dios Niño espera en el viejo Portal.

Y pulsando el infinito,
como vuelo de pájaro
sobre el concierto de aquella Santa Noche!

ok, ya está retocada.

.


Última edición por hypatia el Vie Mar 19, 2010 9:15 am, editado 1 vez

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

HORA INMENSA

Mensaje  charlie boloix el Jue Mar 18, 2010 6:16 pm

Y del mismo autor, otro poema que aparece...Donde?


http://www.arrakis.es/~rafab/poema.html


Gracias a hypatia por el poema de mi "tio bisabuelo" Narcis Lunes Boloix. No me da pena presumir de un pariente poeta. Creo que, como dices, ellos, los poetas tienen su vinculo con el Intento mucho menos oxidado que el resto de nosotros.


Un abrazo y nuevamente, Gracias. Charlie Boloix.

charlie boloix

Mensajes: 453
Fecha de inscripción: 21/02/2010

Ver perfil de usuario

Volver arriba Ir abajo

HORA INMENSA

Mensaje  charlie boloix el Jue Mar 18, 2010 6:21 pm

HORA INMENSA ES DE JUAN RAMON JIMENEZ, CLARO.

PERDON SI OS CONFUNDI.

charlie boloix

Mensajes: 453
Fecha de inscripción: 21/02/2010

Ver perfil de usuario

Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Jue Mar 18, 2010 7:04 pm

Oie Charli, ahora te voy a poner a prueba yo.

Recuerdas lo que dijo Don Juan de los poetas¿

(no vale ir a fijarse en el libro)

ajjaja

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Jue Mar 18, 2010 7:14 pm

Les dejo un poema sobre la amistad, a ustedes, y a todos los demas que hemos conocido por medio de estos foros.
Fue el primero que encontre en la red, no se de quien es y no tiene nombre, pero me gustó.
Un abrazo para todos.


Gracias por todos los momentos
que hemos compartido
momentos llenos de sentimientos
y pensamientos compartidos,
sueños y anhelos,
secretos, risas y lágrimas,
y sobre todo, amistad.
Cada preciado segundo quedará atesorado
eternamente en mi corazón.

Gracias por dedicarme tiempo
tiempo para demostrar tu preocupación por mí,
tiempo para escuchar mis problemas
y ayudarme a buscarles solución,
y sobre todo,
tiempo para sonreir y mostrarme tu afecto.

Gracias por ser lo que eres
una persona maravillosa.
Pude contar contigo
cuando necesitaba en quien confiar
y pedir consejo.
Gracias a ti comencé
a conocerme
e incluso a apreciar lo que soy.

¿Cómo podré expresarte
todo el cariño que te tengo?
Muchas gracias por tu amistad.

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

EL RETO

Mensaje  charlie boloix el Vie Mar 19, 2010 12:25 am

Me parece que te refieres a un comentario que hace don Juan sobre los poemas en el que dice que por lo general la primera parte del poema es una inspiracion que pudiera provenir del intento y que luego el resto del poema es como un relleno. Es decir que el poeta tiene esa conexion, que la puede sentir pero como rara vez es un "guerrero" no logra nunca llegar al meollo de esa inspiracion. Solo la toca.

No te puedo decir en cual libro esta eso porque no se vale buscar, dijiste. Eso es lo que recuerdo de lo que interprete. Por mi parte añadiria que toda expresion artistica si lo es de verdad proviene de ese gran vacio que ha dejado la razon en nuestro ser al desalojar al conocimiento silencioso. El artista lo siente lo añora, lo busca. Por eso en los albores de la razon, de la primera atencion, pintaron figuras en las cavernas y comenzaron a experimentar con plantas de poder luego de que por accidente las inhalaran o las tragaran. Algunos, no todos. Solo los artistas. ¿Acerte?

Abrazos, Carlos.

charlie boloix

Mensajes: 453
Fecha de inscripción: 21/02/2010

Ver perfil de usuario

Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Vie Mar 19, 2010 9:14 am

Gracias a ti, Charlie. No lo conocía, sentí curiosidad y busqué en google. Me gustó, me pareció un regalo ese poema, muy sabio. Y "La hora inmensa"................... INMENSO. la verdad, no recuerdo donde sale.

Aunque las gracias debemos dárselas al intento con gestos de abandono...

Verdad, qop? Muy bello también el tuyo.

Abrazos.

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Vie Mar 19, 2010 1:49 pm

Pues si Charli, pero has fallado, esa no era la respuesta que yo queria.

LO que dices es cierto, lo de la frase unica inspirada y el relleno.

Pero yo me referia a otra cosa.

M referia a que segun Don Juan los poetas anhelan el conocimiento, anhelan la vida de un guerrero, pero como no son guerreros ni estan en los duros caminos del conocimiento, pues, solo les queda el anhelo.

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

LO FATAL DE RUBEN DARIO

Mensaje  charlie boloix el Vie Mar 19, 2010 11:52 pm

A René Pérez

Dichoso el árbol que es apenas sensitivo,
y más la piedra dura, porque ésa ya no siente,
pues no hay dolor más grande que el dolor de ser vivo,
ni mayor pesadumbre que la vida consciente.


Ser, y no saber nada, y ser sin rumbo cierto,
y el temor de haber sido y un futuro terror.
Y el espanto seguro de estar mañana muerto,
y sufrir por la vida y por la sombra y por


lo que no conocemos y apenas sospechamos,
y la carne que tienta con sus frescos racimos,
y la tumba que aguarda con sus fúnebres ramos,
¡y no saber adónde vamos,
ni de dónde venimos!

NO ME DIGAIS QUENO OS LO SABIAIS
CON DOS COPAS DE BRANDY OS LO RECITO

charlie boloix

Mensajes: 453
Fecha de inscripción: 21/02/2010

Ver perfil de usuario

Volver arriba Ir abajo

Y HABLANDO DE FLORES

Mensaje  charlie boloix el Sáb Mar 20, 2010 12:29 am

http://www.youtube.com/watch?v=MsW8rXPcnM0&feature=related

charlie boloix

Mensajes: 453
Fecha de inscripción: 21/02/2010

Ver perfil de usuario

Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Sáb Mar 20, 2010 1:28 pm

NO, no la conocia Charli, no soy muy conocedor de poesia por ahora.

Oie, fijate arriba cuando posteas, hay un monton de cuadraditos con distintos simbolos, veras una F roja, y una A azul, en medio una cinta de pelicula verde, si le das click aparece un cuadrito, y si pegas el link del video ahi y le das ok luego el video aparecera aqui pequeño, lo cual hara que cargue mas rapido, y que no tengamos que ir a youtube para verlo.
Vamos que tu eres hacker y lo sabes, no te hagas el tonto.
Tambien podras observar unos cuadraditos verdes mas a la izquierda, en esos pegas links de fotos y apareceran aqui.
Vamos que tu eres hacker, y lo sabes bien, jajaja.

AH, y son lindas las canciones que pones, aunque no son muy mi estilo, pero para tu edad estan bien.jajajja

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Sáb Mar 20, 2010 1:34 pm

Bueno, ya me emocione, aqui les dejo una cancion del folcklore argentino y uruguayo que oia de pequeño y que cada dia me gusta mas, se llama "jamás" y aparte de una cancion para mi es una poesia.

El día muere en la noche,
la noche muere en el día,
pero mi amor por ti no morira jamas,
pero mi amor por ti no morira.

Pero mi amor por ti, no morira jamas
no morira jamas, jamas.

El fuego muere en el agua,
el invierno en primavera.
pero mi amor por ti no morira jamas,
pero mi amor no morira.

Pero mi amor por ti, no morira jamas
no morira jamas, jamas.

Por que tu eres en mi vida la esperansa,
me has brindado todo un sielo de vondad,
por que es tanto, tanto que te quiero,
que mi amor por ti no morira jamas.

Pero mi amor por ti, no morira jamas
no morira jamas, jamas.

La dicha muere en triztesa,
el llanto en alegria,
pero mi amor por ti no morira jamas,
pero mi amor por ti no morira.

Pero mi amor por ti, no morira jamas
no morira jamas, jamas.

Lo malo muere en lo bueno,
la flor por su amor muere,
pero mi amor por ti no morira jamas,
pero mi amor por ti no morira.

Pero mi amor por ti, no morira jamas
no morira jamas, jamas.

Por que tu eres en mi vida la esperansa,
me has brindado todo un sielo de vondad,
por que es tanto, tanto que te quiero,
que mi amor por ti no morira jamas.

pero mi amor por ti no morira jamas,
no morira jamas, jamas.


Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Re: POEMAS ETERNOS

Mensaje  Invitado el Lun Mar 22, 2010 9:32 am

Miguel de Unamuno


Morir soñando
]

Au fait, se disait-il a lui-même, il parait que
mon destin est de mourir en rêvant.
(Stendhal, Le Rouge et le Noir, LXX,
«La tranquillité»)

Morir soñando, sí, mas si se sueña
morir, la muerte es sueño; una ventana
hacia el vacío; no soñar; nirvana;
del tiempo al fin la eternidad se adueña.

Vivir el día de hoy bajo la enseña
del ayer deshaciéndose en mañana;
vivir encadenado a la desgana
¿es acaso vivir? ¿y esto qué enseña?

¿Soñar la muerte no es matar el sueño?
¿Vivir el sueño no es matar la vida?
¿A qué poner en ello tanto empeño?:

¿aprender lo que al punto al fin se olvida
escudriñando el implacable ceño
-cielo desierto- del eterno Dueño?

Invitado
Invitado


Volver arriba Ir abajo

Página 1 de 9. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9  Siguiente

Ver el tema anterior Ver el tema siguiente Volver arriba

- Temas similares

Permiso de este foro:
No puedes responder a temas en este foro.